سر مستم جانا از سودایت سر مستم
پا بستم ای مه بر گیسویت تا هستم
گردون یارم شادی کارم
که مهربان منی
امید جان منی
خندان رویم ساغر جویم
که دلستان منی
امید جان منی
رسیده از لب تو باده ها به لبم
دمیده از رخ تو روشنی به شبم
شمعی که بود در محفل من
دانی که تویی تو
ای راحت جان نور دل من
دانی که تویی تو
امید جان منی
که مهربان منی
با من هم عهدی
همدردی همرازی
دل را امیدی
آرامی دمسازی
از من گر جان خواهی
با دلخواهت نستیزم
ریزم جان در پایت
وز سودایت نگریزم
